2006/Oct/14

Name story : Sanctuary Land

Comedy

Names Writer : จิ้งจอกทมิฬ (เวอร์โก้ ชากะ)

Note : เมื่ออาเทน่าคิดเปลี่ยนวิหารทั้ง 12 วิหารแห่งแซงทัวรี่ให้กลายเป็นวิหารแห่งสวนสนุกในนามของ... Sanctuary Land เหล่าสเปคเตอร์ทั้ง 108 จะทำเช่นไร? เมื่อแพนโดร่าได้รับบัตรเชิญจากอาเทน่า...!!

ลันล้า~ ลันล้า~

น้ำเสียงร้องเพลงที่บ่งบอกถึงความสุขีอันแสนจะน่าภิรมย์ของใครบางคนดังขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยความงุนงงของ 3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรก

ราดาแมนทีส - เสียงใครมาร้องไห้โหยหวนอยู่ในนรกวะ?

ไออาคอส - นั่นมันเสียงเพลงต่างหากเล่าราดาแมนทีส ไม่ใช่เสียงร้องไห้โหยหวน นายนี่นอกจากตับพิการ (จากการนั่งแด๊กเหล้า) แล้วนายยังจะหูตึงอีกหรอ?

ราดาแมนทีส - แกอยากโดนเกรทเทสคอชั่นของฉันมากนักใช่ไหมหะ? ไออาคอส?!!

มีนอส - ชู่ว! พวกนายไม่สงสัยกันบ้างเลยหรอว่าเสียงนั่นมันคุ้นๆ หูยังไงชอบกล?

เมื่อราดาแมนทีสกับไออาคอสได้ยินแบบนั้นจึงลองพยายามจะฟังเสียงเพลงที่ว่านั่นอย่างใจจดใจจ่อ

ลันล้า~ ลันล้า~ สวนสนุกเปิดใหม่ ลั่นลันล้า~

ราดาแมนทีส - ฉันรู้ละว่านั่นเป็นเสียงของใคร... (หน้าซีด)

ไออาคอส - เออ... หวังว่าเสียงนั่นคงจะไม่ใช่... (หน้าซีดเบอร์ 2)

มีนอส - ฉันว่าใช่อย่างที่พวกนายคิด... (หน้าซีดเบอร์ 3)

แพนโดร่า!!!

แพนโดร่า - อ่าว! ราดาแมนทีส ไออาคอส มีนอส!! พอดีเลย ฉันมีของมาฝาก!!

แพนโดร่าพูดด้วยรอยยิ้ม (น่าสยดสยอง) พร้อมกับมือสองข้างที่ซุกซ่อนสิ่งของอะไรบางอย่างไว้ด้านหลัง เหล่า 3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรกได้แต่พากันกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ไปตามๆ กัน

แพนโดร่า - เนี้ย! พอดีฉันได้ข่าวว่าวิหารแซงทัวรี่จะเปลี่ยนเป็นแซงทัวรี่แลนด์และจะเปิดให้ทดลองเล่นกันก่อนวันนี้ ฉันได้บัตรฟรีมาจากอาเทน่าก็เลยขอมาเผื่อพวกนายด้วย~

คำพูดพร้อมกับรอยยิ้ม (ไม่น่าไว้วางใจ) ของแพนโดร่าทำเอาทั้ง 3 คนถึงกับหน้าซีดไปตามๆ กัน

มีนอส - เออ... ท่านแพนโดร่า

แพนโดร่า - จะไป... ใช่ไหม?!!

เฮือก!!

มีนอส - ครับ... (จำใจยอมรับอย่างต่อต้านไม่ได้)

แพนโดร่า - นี่จ๊ะบัตรเชิญ! แล้วอย่าลืม (ลาก) สเปคเตอร์อีก 105 คนให้ไปด้วยนะจ๊ะ ลั่นลันล้า~

และแล้วร่างบอบบาง (?) ของแพนโดร่าก็เต้นระบำหายลับจากไปด้วยความความร่าเริงพร้อมกับเสียงเพลงอันแสน... (โหยหวน)

ไออาคอส - แล้วเราจะทำยังไงกันดี? (เหงื่อตก)

ราดาแมนทีส - ก็ต้องไปสิวะถามได้ ไม่อย่างนั้นถ้านังแพนด้ารู้ว่าพวกเราไม่ไปมีหวัง...

แพนโดร่า - เรียกใครว่านังแพนด้านะ... ราดาแมนทีส!!

กรี๊ด!

ราดาแมนทีส - ม... หมายถึงอาเทน่าครับ... (ทำหน้าตาเฉยสุดชีวิต)

แพนโดร่า - แน่ใจหรอ?...

ราดาแมนทีส - (- -) (_ _) (- -) (_ _) (- -) (_ _)

แพนโดร่า - อย่าให้ได้ยินอีกนะ!! ราดา...

ว่าแล้วแพนโดร่าก็เดินจากไปทิ้งไว้แต่เพียงเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกของราดาแมนทีสผู้รอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด!

ไออาคอส - เอาน่าราดาแมนทีส มันอาจจะสนุกก็ได้นะไอ้แซงทัวรี่แลนด์เนี้ย

ราดาแมนทีส - ฉันก็หวังไว้แบบนั้นนะ (ของที่นังแพนด้าเอามาให้แต่ละอย่างนี่น่ากลัวทั้งนั้น!)

มีนอส - หวังว่าฉันคงไม่ต้องทำงานนอกสถานที่นะ... = =!!

แซงทัวรี่แลนด์ (ชื่อเก่า : วิหารแซงทัวรี่)

วิหารแรก (แอเรียส) ด่านเก็บเงิน

เหล่าสเปคเตอร์ทั้ง 108 ตนซึ่งบัดนี้ยืนอยู่หน้าวิหารแอเรียสด้วยสีหน้าตื่นตาแปลกใจ แม้ว่าแซงทัวรี่จะไม่ได้ตกแต่งอะไรมากมายแต่จากคำบอกกล่าว (ต่อกันมา) ทำให้รู้ว่าอาเทน่าได้เปลี่ยน 12 วิหารให้กลายเป็นสวนสนุกไปเรียบร้อยแล้ว

3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรกได้เพียงแค่หลับตาลง (อย่างปลงๆ) กับสวนสนุกแซงทัวรี่แลนด์ที่ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง หากแต่ยังไม่ทันที่จะก้าวผ่านเข้าไป ร่างของผู้เฝ้าวิหารแอเรียสก็เดินออกมาต้อนรับพร้อมกับรอยยิ้ม (เพื่อการค้า)

มู - ยินดีต้อนรับเหล่าสเปคเตอร์สู่แซงทัวรี่แลนด์ สวนสนุกแซงทัวรี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดโลก!! แต่ก่อนหน้าที่ทุกคนจะได้เข้าไปสนุกสนานกับวิหารต่างๆ ขอให้ทุกคน... จ่ายเงินค่าเข้ามาก่อน!

ไออาคอส - บ้าน่า! เดี๋ยวก่อนสิ!! พวกเรามีบัตรฟรีนะเว้ย

มู - ไม่รู้ไม่สน ฉันรู้แค่ว่าฉันเฝ้าวิหารแรกดังนั้น! จ่ายค่าเข้ามา...!!

มูเริ่มทำหน้าโหดพร้อมกับแบมือกวักเรียกหาเงินหยองๆ เหล่าสเปคเตอร์และ 3 ผู้ยิ่งใหญ่ก็ได้แต่มองหน้ากันไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก

สเปคเตอร์กล้าตายตัวที่ 1 - ฉันไม่มีตังค์เว้ย จะเข้าฟรีมีปัญหาอะไรรึเปล่า?!

มู - เทเลพอต

แว๊บ แว๊บ...

ร่างของสเปคเตอร์กล้าตายตัวที่ 1 หายวับไปทันทีท่ามกลางสายตาของเหล่าสเปคเตอร์ตัวอื่นๆ ด้วยความตกตะลึง

มีนอส - ก... แกส่งลูกน้องฉันไปที่ไหนหน่ะมู?

มู - ก็... โอลิมปัส

บ้าน่า! จากนรกส่งไปสวรรค์! แล้วแบบนี้พวกเราจะอยู่ได้ยังไง?

มู - มีใคร... ไม่มีตังค์จ่ายอีกมะ?!

ถูกส่งไปโอลิมปัส 1 ศพ ไม่มีเงินจ่ายตายคาหน้าวิหารแอเรียส 5 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 102 ตน

วิหารสอง (ทอรัส) เกมประลองกำลัง

อันเดบารัน - ฮ่าๆๆๆๆ วิหารของฉันเป็นเกมประลองกำลัง ใครที่อยากผ่านไป (เล่น) ยังวิหารต่อไปต้องชนะผ่านฉันให้ได้ก่อน!!

มีนอส - เอาไงดีวะราดาแมนทีส? ไอ้อันเดบารันมันถึกน่าดู

ไออาคอส - แต่พวกเรามีตั้ง 102 คนนะ! ยังไงมันก็ต้องมีเหนื่อยกันบ้างแหล่ะน่า

ราดาแมนทีส - งั้นก็ต้องลอง...

ว่าแล้วราดาแมนทีสก็กระชากสเปคเตอร์กล้าตายตัวที่ 2 โยนไป (สังเวย) ตรงหน้าอันเดบารัน!

ผัวะ!! โครม!

มีนอส - หัวแบะเลย...

ราดาแมนทีส - ท่าทางจะต้องส่งไป (สังเวย) อีกคน

ไออาคอส - เลือกคนถึกๆ หน่อย (โยน) ไปก็น่าจะดีนะราดาแมนทีส

ราดาแมนทีส - อืม!

กระทืบหัวเละ 1 ศพ ตายคาเสาวิหาร 2 ศพ ถูกส่งกลับยมโลก 4 ศพ เป็นตัวล่อ 6 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 89 ตน

วิหารสาม (เจมินี่) สวนสนุกเคลื่อนที่

ราดาแมนทีส - โอ้!! คาน่อนสุดที่ร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ผัวะ!

คาน่อน - ไปไกลๆ เลยไอ้แมงดา แกมาเพื่อ (เป็นหนูทดลอง) เล่นเครื่องเล่นที่แซงทัวรี่แลนด์ไม่ใช่หรอ?

ไออาคอส - ว่าแต่วิหารแกเป็นเครื่องเล่นอะไรหล่ะ?

คาน่อน - หึหึ...

(ราดาแมนทีส - ที่รักหัวเราะก็ยังน่ารัก)

คาน่อน - สวนสนุกเคลื่อนที่

มีนอส - ??

สเปคเตอร์ตัวประกอบ - แล้วมันเป็นยังไง?

ราดาแมนทีส - ท่าทางจะหนุกนะ (เครื่องเล่นของวิหารที่รักยังไงก็หนุกหนาน)

มีนอส - คงไม่อันตรายใช่ไหม?

คาน่อน - หึหึ... โกลเด้น ไทล แองเกิ้ล

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

(อาเทน่า - ท่าทางจะสนุกกันนะเนี้ย!! ^-^)

โดนของเล่นทับตาย 3 ศพ ติดอยู่ในโลกต่างมิติ (เล่นไม่เลิกซึ่งหนึ่งในนั้นเกือบจะมีราดาแมนทีสรวมอยู่ด้วยแต่มีนอสลากออกมาก่อน) 4 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 82 ตน

วิหารสี่ (แคนเซอร์) เกมเลือกชีวิต

เดธมาร์ค - พวกสูเลือกเอาว่าสิไปบ้านเก๋า (ยมโลก) หรือสิแด๊กส้มตำปลาแดกสูตรใหม่ของข่อย เว้าม๊าโล๊ด

เหล่าสเปคเตอร์ตัวประกอบ - ??

ราดาแมนทีส - เฮ้ย มันพูดว่ายังไงของมันนะมีนอส?

มีนอส - ถามฉันแล้วฉันจะไปถามสเปคเตอร์ตัวไหนวะ?

ไออาคอส - มันบอกว่า ให้เลือกเอาระหว่างจะไปยมโลกหรือจะกินส้มตำปลาร้าสูตรใหม่ของมัน

ห๊า!!!! บ้าน่า!!!

ไออาคอส - ตกใจอะไรกันเล่า? ก็กินๆ ไปเหอะไม่เห็นเป็นอะไรเลย

ราดาแมนทีส - ที่ฉันตกใจเพราะว่าแกดันเสือกฟังมันรู้เรื่องมากกว่า

มีนอส - นั่นดิ เกิดบ้านเดียวกับมันรึเปล่าเนี้ย?

ไออาคอส - บ้าน่า! นี่พวกแกคิดกันได้ยังไง?

มีนอส - จะไปรู้หรอ? เห็นฟังกันรู้เรื่องนี่นา

เดธมาร์ค - เอ้า! พวกสูสิว่ามาสิแด๊กหรือสิเดธ?

ไออาคอส - แด๊กก็แด๊ก

ห๊า!!!! บ้าน่า!!!

ไออาคอส - พวกแกพอกันได้แล้ว!!

เดธมาร์ค - สรุปพวกสูสิแด๊กแม่นบ่? รอจักหน่อยเน้ เดี๋ยวข่อยสิเอามาให๋

เดธมาร์ค (เวอร์ชั่นลาว) หายแวบเข้าไปข้างประตูวิหารพร้อมกับกลิ่น (อันไม่พึงประสงค์) ของปลาร้าที่ลอยตามมา ทำเอาพวกสเปคเตอร์พากันอุดจมูกกันเป็นแถว

เดธมาร์ค - มาแด๊กได้แล่ว

ดมกลิ่นส้มตำปลาร้าสูตรใหม่ตาย 3 ศพ ท้องเสียกลับยมโลก 5 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 74 ตน

วิหารห้า (เลโอ) เกมเต้นระทึกขวัญ

ไอโอเรีย - ยินดีต้อนรับเหล่าสเปคเตอร์ (ที่รอดชีวิต) ทุกคนสู่วิหารเลโอ เต้นระทึกขวัญ!! มาโยกย้ายส่ายสะโพกกันหน่อยเร็ว!!!

ทันใดนั้นเสียงเพลงจากวิทยุทรานซิสเตอร์ (ยืมมาจากเดธมาร์ค) ก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

บอกว่าอยากขอหมอลำ บอกว่าอยากขอหมอลำ ไม่รู้หมอลำเขาลำแบบไหน?

ไอโอเรีย - อุ๊ย! เพลงเก่าไปหน่อย แต่ไม่เป็นไรทำนองโอเคเต้นได้

มีนอส - (บ้านแกสิบอกว่าเต้นได้)

ราดาแมนทีส - (ตรูอยากฆ่าตัวตาย)

ไออาคอส - (หนุกหนานๆ รื่นเริงเต็มที่)

สเปคเตอร์ตัวประกอบ - ว๊าว!! ที่นี้มีไฟเทคด้วย!!

แสงวับแวบจากเพดาวิหารสาดส่องเป็นเส้นไปทั่ว ซึ่งหารู้ไม่ว่านั่นคือลำแสงไลนิ่งพลาสม่าจากไอโอเรียซึ่งสร้างขึ้นมาอยู่ตรงด้านมุมหนึ่งของวิหาร

เกมเต้นผ่านไปประมาณครึ่งเพลง ไอโอเรียเริ่มอารมณ์เสียเล็กน้อยเนื่องจากเหล่าสเปคเตอร์เต้นได้ไม่สะใจพอ (ในสายตาของไอโอเรีย...)

ไอโอเรีย - พวกนายนี่เต้นกันไม่มันส์เลย มากระตุ้นต่อมเต้นกันหน่อยดีกว่า!! ไลนิ่งพลาสม่า!!!

แอ๊!! ตู๊ม!! กรี๊ด! โครม!! เอ๋ง (?)

(อาเทน่า - เอ... ถ้าจำไม่ผิดเสียงร้องน่าจะมาจากวิหารของไอโอเรีย ร้องกันเสียงดังแบบนี้คงจะสนุกกันมากแน่ๆ เลย ^-^)

โดนไลนิ่งพลาสม่าตาย 6 ศพ เต้นจนเท้าพองตาย 2 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 66 ตน

วิหารหก (เวอร์โก้) บ้านผีสิง

มีนอส - หวังว่าไอ้วิหารนี้จะไม่มีอะไรแปลกๆ ให้ทำอีกหรอกนะ (เหนื่อยเฟร้ย)

ไออาคอส - บ้าน่า!! วิหารนี้วิหารที่หกแล้วนี่นา

ราดาแมนทีส - อืม วิหารของชากะ บุรุษผู้ใกล้เคียงพระเจ้า มันคงไม่ทำอะไรปัญญาอ่อนไร้สาระเหมือนไอ้พวกวิหารก่อนๆ แน่ๆ (ยกเว้นวิหารสามของที่รัก)

มีนอส - นั่นสินะ หวังว่ามันคงจะเป็นแบบนั้น... (ว่าแต่แกนี่เข้าข้างคาน่อนสุดตัวเลยนะเว้ย)

ราดาแมนทีส - เฮ้ย! ฉันคิดในใจแกรู้ได้ไงวะ?

มีนอส - ฉันก็แค่อ่านคำในวงเล็บของแกนั่นแหล่ะ

ราดาแมนทีส - ขี้โกง... TT_TT

ยินดีต้อนรับเหล่าสเปคเตอร์ทั้ง 66 ตนสู่วิหารเวอร์โก้

ไออาคอส - เสียงนั่นมัน?!! เสียงของชากะนี่นา!

ราดาแมนทีส - บ้าน่า!! แล้วตัวของมันอยู่ไหนหล่ะ?

ทันใดนั้นวิหารทั้งวิหารก็เปลี่ยนไปกลายเป็นผนังลวดลายของพระพุทธองค์พร้อมกับร่างของชากะที่เดินออกมาจากเสาวิหาร (แบบในเซนต์เซย่าแผ่นที่ 5 ภาคฮาเดส... เป๊ะ!!)

ชากะ - อาตมาเตรียมเกมสนุกๆ ไว้ให้พวกเจ้าเล่นกันเรียบร้อยแล้ว โอม!!

มีนอส - มันคิดจะทำอะไรของมันหน่ะ? (ทำท่าป้องกันเต็มที่)

ราดาแมนทีส - หวังว่า... คงจะไม่เป็นเกมอันตรายเหมือนพวกนั้นหรอกนะ! (ยกเว้นที่รัก)

มีนอส - (แกนี่ก็ยังลำเอียงไม่เลิกนะราดา)

ราดาแมนทีส - (แล้วจะทำไมหล่ะ? ไอ้มีนอส)

ไออาคอส - พวกแกเลิกบ้ากันได้แล้ว (เปลืองหน้ากระดาษ)

ชากะ - ดูสิ! ลูกประคำเริ่มเปลี่ยนสีไปแล้ว ลูกประคำหนึ่งลูกแทนจำนวนสเปคเตอร์ 1 ตน พวกเจ้าไม่มีทางรอดพ้นไปจากวิหารเวอร์โก้นี่ได้หรอก!! โอม!!

ไออาคอส - คำพูดนี้มันคุ้นๆ หูนะนายว่าไหม?

มีนอส - นั่นสิ... ถ้าเปิดไปดูแผ่นที่ 5 ภาคฮาเดสคงจะรู้

ราดาแมนทีส - แกพูดของแกขนาดนี้? แกยังพูดอีกหรอ? ว่า คงจะรู้ หน่ะหะ? ไอ้มีนอส!!

ชิมิโมเรียว!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

(อาเทน่า - แหมๆ สนุกกับบ้านผีสิงกันใหญ่เลยนะเนี้ย ^-^)

ช็อกตาย 3 ศพ โดนผีกัด 6 ศพ กลับยมโลก (พร้อมผี) 2 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 55 ตน

วิหารเจ็ด (ไลบร้า) เชิดมังกร

โดโก - เอาหล่ะๆ เหนื่อยกันมามากแล้วใช่ไหมเนี้ย? มาดูของสวยๆ งามๆ กันบ้างดีกว่า...

มีนอส - (มันจะทำอะไรของมันอีกวะ?)

ราดาแมนทีส - (นี่ฉันจะได้กลับนรกแบบไหนวะเนี้ย?)

ไออาคอส - ไอ้ของสวยๆ งามๆ ที่แกว่าหน่ะ มันอะไรกัน?!! (ไม่ค่อยไว้วางใจมันเลย)

โดโก - น่าๆ ไม่ต้องระแวงกันขนาดนั้นก็ได้ เข้ามาในวิหารเหอะ ข้างนอกตากแดดมันร้อนนะ เดี๋ยวตัวดำไม่รู้ด้วย!!

ไออาคอส - ฉันยอมตากแดดตัวดำเหมือนไอ้อิคคิ ดังนั้นไม่ต้องมาพูดเล้าโลมซะให้ยาก!!

ราดาแมนทีส - แล้วแกจะโชว์อะไรหล่ะ?

โดโก - หึหึ... เชิดมังกร!!

มีนอส - เฮ้อ... ค่อยยังชั่วหน่อย...

ราดาแมนทีส - วิหารนี้ท่าทางเราจะไม่ต้องมาจบชีวิตกันแล้วใช่ไหม? (ดีใจอย่างสุดซึ้ง)

ไออาคอส - ท่าทางจะผ่านไปได้ง่ายๆ นะเนี้ย

โดโก - เอาหล่ะ! เรามาชมการเชิดมังกรตามแบบฉบับของจีนแผ่นดินใหญ่กันเลยดีกว่า! ชิริว!

ชิริว (ผู้ช่วย) - พร้อมแล้วครับท่านอาจารย์!

ราดาแมนทีส - ท่าทางวิหารนี้จะดีที่สุดในบรรดาวิหารที่พวกเราผ่านมานะเนี้ย

โรซันหมัดร้อยมังกร!! (รวมกับชิริวเป็นมังกร 200 ตัว)

โครม!! ตูม!! เอ๋ง (?)

โดนมังกรกัดตาย 5 ศพ วิ่งหนีตกบันไดตาย 2 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 48 ตน

วิหารแปด (สกอร์เปี้ยน) เกมปาเป้า

มิโร่ - เอาหล่ะๆ เรามาคลายเครียดกันหน่อยดีกว่า

มีนอส - แกจะเล่นอะไรอีกหล่ะ? (หอบเล็กน้อยเนื่องจากเหนื่อยที่ต้องวิ่งหนีมังกร 200 ตัว)

ราดาแมนทีส - เมื่อไหร่จะครบ 12 วิหารสักทีเนี้ย?!!

ไออาคอส - แฮ่ก... แฮ่ก... ก...

มิโร่ - น่าๆ วิหารนี้ไม่มีอะไรหรอก แค่เกมปาเป้าเท่านั้นเอง

สเปคเตอร์ตัวประกอบ - หวังว่าคงไม่ให้พวกเราเป็นเป้าหรอกนะ!!

มิโร่ - ฉันมีเป้าลูกโป่งเตรียมไว้ให้แล้ว ไม่ต้องห่วง

เหล่าสเปคเตอร์ - (ในที่สุด... ตรูก็ได้เล่นอย่างสบายใจเสียที... เฮ้อ...)

เป้าลูกโป่งเกือบ 200 ลูกลอยเด่นอยู่ห่างจากเหล่าสเปคเตอร์เกือบ 5 เมตรพร้อมกับลูกดอกที่ถูกส่งให้เหล่าสเปคเตอร์คนละ 15 ดอก

มิโร่ - ใครปาครบ 15 ดอกก่อนคนนั้นก็ผ่านได้

ไออาคอส - ในที่สุด... ฉันก็เจอเกมที่มันเหมือนผู้เหมือนคนแล้ว!

หลังจากการปาเป้าผ่านไป... 20 นาที...

มิโร่ - พวกแกนี่ปาไม่แม่นกันซะเลย!! มาๆ เดี๋ยวฉันสาธิตให้ดูเอง...

สกาเล็ตนีดเดอร์!!!

ฉึกๆๆๆๆๆๆ

โดนลูกหลงสกาเล็ตฯ ตาย 6 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 42 ตน

วิหารเก้า (ซาจิทาเรียส) เกมตะลุยด่าน

หลังจากที่เหล่าสเปคเตอร์ (รอด) พ้นมาจากวิหารสกอร์เปี้ยนของมิโร่ ทั้งหมดก็พากันเดินเข้ามายังวิหารซาจิทาเรียสด้วยความอ่อนแรง...

ไออาคอส - วิหารนี้จะเจออะไรอีกวะ?

มีนอส - น่าจะเป็นกับดักนะถ้าฉันจำไม่ผิด

ราดาแมนทีส - กับดักยังงั้นหรอ นายหมายความว่าไงกันมีนอส?

มีนอส - ก็ถ้าฉันจำไม่ผิด... ในแผ่นที่ 12 ภาคตะลุย 12 วิหาร วิหารซาจิทาเรียสจะไม่มีคนคุมวิหารอยู่ดังนั้น... ก็จะมีกับดักแทน

ราดาแมนทีส - แน่ใจนะ!

มีนอส - ถ้านายไม่เชื่อจะกลับไปในนรกไปกินเค้กของแพนด้าเล่นระหว่างรอพวกเรากลับไปนรกก็ได้นะ

ราดาแมนทีส - เรื่องอะไรฉันต้องเอาชีวิตไปทิ้ง (อย่างทรมาน) ขนาดนั้นด้วย?

ไออาคอส - ว่าแต่เราจะผ่านวิหารนี้ไปได้ยังไงกัน? ถ้าฉันจำไม่ผิดเราเดินมาได้หลายนาทีแล้วนะ! ไม่เห็นมีทางออกเลย

มีนอส - นั่นไง! ชุดโกลคลอสซาจิทาเรียส!!

ทันใดนั้น... ชุดโกลคลอสซาจิทาเรียสก็ยิงลูกธนูไปติดกับผนังของกำแพงด้านหนึ่งทันที! ลำแสงสว่างจ้าพร้อมกับกำแพงที่ถล่มลงมาเปิดเป็นทางให้เดินผ่านเข้าไปราวกับเป็นคำเชื้อเชิญ

ราดาแมนทีส - เอาหล่ะ! รีบไปกันดีกว่า!!

มีนอส - เฮ้ย! เดี๋ยว!!

ไม่ทันเสียแล้ว... เหล่าสเปคเตอร์พากันเดินเข้าไปตามคำเชื้อเชิญของเจ้าของวิหารซาจิทาเรียสอย่างไม่นึกสงสัยแม้แต่น้อย

ไออาคอส - ถ้ำนี่มันแคบชะมัดเลย...

ราดาแมนทีส - น่าเบื่อจริง ไม่มีอะไรหนุกๆ ให้เล่นเลยรึไง?

ไออาคอส - นี่แกยังเล่นจากไอ้วิหารก่อนๆ ไม่หายเบื่อรึไงไอ้ราดา?

ราดาแมนทีส - ฉันอยากจะเล่นแบบมีสาระหรือความเฮฮาเว้ย ไม่ได้อยากเล่นปัญญาอ่อนแบบพวกนั้นซะหน่อย!! (ยกเว้นของที่รัก)

มีนอส - (แกยังสนุกของแกอีกหรอ?)

ราดาแมนทีส - แกว่ายังไงนะมีนอส?

มีนอส - ฉันก็แค่คิดในใจเท่านั้นเอง

ราดาแมนทีส - แต่ฉันอ่านคำในวงเล็บออกนะเว้ย!!

ไออาคอส - จะทะเลาะอะไรกันอีก?!

ครืน...

ไออาคอส - เฮ้ย! เสียงอะไรหน่ะ?

แค่เพียงเวลาไม่กี่อึดใจ เหล่าสเปคเตอร์ก็สังเกตเห็นสิ่งที่ผิดปกติอย่างหนึ่ง... กำแพงผนังด้านบน... มันกำลัง... ร่วงลงมา!!!

ราดาแมนทีส - บ้าน่า!! ทำยังไงดี? ทางออกยังอยู่อีกตั้งไกล!

ไออาคอส - การูด้า แฟลบ!!

ครืน...!!

กำแพงที่เลื่อนลงมาถูกไออาคอสส่งขึ้นไปติดสูงด้านบนอีกครั้งพร้อมกับเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจของเหล่าสเปคเตอร์ (ตัวประกอบ)

มีนอส - แล้ว... นายต้องขีดเส้นให้มันร่วงลงมาด้วยไหม?

ไออาคอส - จะขีดให้มันหล่นลงมาหา (พ่อ) แกหรอ?!! วิ่งสิเฟร้ย!!!

ไม่ทันสิ้นเสียงของไออาคอส ผนังหินด้านบนก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้ง (แถมเร็วกว่าเดิม) เหล่าสเปคเตอร์พากันวิ่งหนีอย่างไม่มีใครห่วงใคร (ห่วงก็บ้าแล้ว)

โดนผนังหินทับตาย 5 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 37 ตน

มีนอส - เฮ้อ... แบบนี้คงต้องมีแต่ลุยไปข้างหน้าอย่างเดียว

ไออาคอส - มันก็แหงดิ แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะต้องมาวิ่งหนีกับดักบ้าๆ ปัญญาอ่อนพวกนี้ด้วย

มีนอส - เหลืออีกตั้ง 5 อย่าง...

ราดาแมนทีส - นายหมายถึงอะไรมีนอส?

มีนอส - ก็กับดักไง

ราดาแมนทีส - ??

ทันใดนั้นไม่ทันที่มีนอสจะได้สาธยายให้มากความ เหล่าสเปคเตอร์ผู้รอดชีวิตทั้งหมดก็ร่วงหล่นลงไปในหลุมขนาดใหญ่ (ซึ่งตอนแรกมันมีแสงขาวๆ นึกว่าเดินผ่านได้)

ราดาแมนทีส - บ้าน่า! หวังว่าคงไม่มีกับดักบ้าๆ โผล่มาอีกนะ!

เฟี้ยว!! ฝุบ!

ก้อนหินมากมายหลายก้อนพุ่งเข้าหาพวกสเปคเตอร์ราวกับห่าฝน!

ราดาแมนทีส - คิดว่าแค่นี้จะขัดขวางราดาแมนทีสผู้นี้ได้งั้นหรอ?! เกรทเทสคอชั่น

มีนอส - อย่าทำกำแพงพังนะราดาแมนทีส ไม่งั้นมันจะ...

ตูม!!

ราดาแมนทีส - แกว่าอะไรนะมีนอส?

มีนอส - ไม่ทันแล้วหล่ะ...

ซู่...!!!

น้ำร่วงลงมาจากผนังด้านบนเนื่องจากผลพลอยได้ของท่าเกรทเทสคอชั่น

ไออาคอส - บ้าน่า!! นี่มันอะไรกันอีกวะ?

มีนอส - ก็น้ำไงถามได้

ไออาคอส - กวนอีกนะไอ้มีนอส! อยากบินเล่นกลางอากาศแบบไอ้ผนังหินเมื่อกี้รึไงวะ?!

ราดาแมนทีส - พวกแกอย่าเพิ่งทะเลาะกัน! นั่นทางออก รีบไปกันเหอะ!!

จมน้ำตาย (เนื่องจากขาดอากาศหายใจ) 4 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 33 ตน

ไออาคอส - เหว...!! จะข้ามไปยังไงเนี้ย?

ราดาแมนทีส - ก็บินข้ามไปไงหล่ะ ถามได้ หึหึ (หัวเราะอย่างสบายอารมณ์)

มีนอส - แต่ข้ามหุบเหวนี้ไปได้ก็ยังต้องปีนขึ้นหน้าผาไปอีก... เฮ้อ...

ไออาคอส - บ้าน่า!! ยังมีให้ปีนหน้าผาอีกเรอะ?!

มีนอส - ก็ใช่หน่ะสิ

ราดาแมนทีส - งั้นก็บินไปรวดเดียวเลยไง สะดวกดีนี่นา พวกเรามันสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรกอยู่แล้ว!!!

เหล่าสเปคเตอร์ตัวประกอบ - แล้วพวกเราหล่ะ?...

ราดาแมนทีส - เออน่า เดี๋ยวพวกฉันพาข้ามไปเองก็ได้? (เรื่องของเรื่อง พวกฉันยังต้องใช้พวกแกเป็นหน่วยกล้าตายเกมนรกพวกโกลเซนต์อีกหลายวิหาร ไม่งั้นเอาพวกแกไปก็เปล่าประโยชน์)

ไออาคอส - เออ... แกบินได้คนเดียวนะราดาแมนทีส

ราดาแมนทีส - บ้าน่า! แกสองคนก็มีปีกไม่ใช่หรอ? ทำไมถึงบอกว่าฉันบินได้คนเดียวหล่ะ?

ไออาคอส - ปีกที่บินได้ก็มีของแกคนเดียวแหล่ะ ส่วนพวกฉัน นังแพนด้ามันทำไว้ให้โก้เฉยๆ เท่านั้นเอง

ราดาแมนทีส - บ้าน่า! งั้นฉันต้องพาพวกแกบินข้ามไปอีกฝั่งด้วยใช่ไหม?

มีนอส&ไออาคอส - (_ _) (- -) (_ _) (- -) (_ _)

ราดาแมนทีส - =_=!!

ตกหน้าผาตายระหว่างปีนขึ้นด้านบน 6 ศพ เหลือสเปคเตอร์ 27 ตน

ไออาคอส - ในที่สุดก็รอดพ้นจากกับดักแล้ว!!

มีนอส - ยังไม่จบๆ ดูนั่นก่อน...

มีนอสชี้ไปยังชุดโกลคลอสซาจิทาเรียสที่ยิงศรปักกับกำแพงอีกครั้ง จนเผยให้เห็นถึงสาสน์ที่ไอโอรอสได้เขียนทิ้งไว้...

ถึงเหล่าสเปคเตอร์ผู้ผ่านด่าน...

หวังว่าเกมตะลุยด่านที่ฉันทำไว้จะทำให้พวกนายสนุกสนานได้มากพอสมควร ยังไงก็เถอะฉันคาดว่าพวกนายน่าจะรอดชีวิตมาไม่ถึง 20 ตน... (แม้จะเกินแต่ยังไงพวกนายก็คงไม่มีรอดไปถึงวิหารเคียวโก) ยังไงฉันก็ขออวยพรให้พวกนายรอดพ้นผ่านจากแซงทัวรี่แลนด์แห่งนี้ไม่กลับนรกไปเสียก่อน (ถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ก็ตามที)

ซาจิทาเรียส ไอโอรอส

ราดาแมนทีส - ฉันอยากฆ่าไอ้คนทำกับดักนัก!

มีนอส - ให้มันมาเป็นหุ่นเชิดเล่นก็น่าจะดี... หึหึ

ไออาคอส - รีบไปวิหารต่อไปกันดีกว่า

โดนผนังหินทับตาย 5 ศพ จมน้ำตาย 4 ศพ ตกหน้าผาตาย 6 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 27 ตน

วิหารสิบ (แคปปิคอร์น) ทาวเวอร์

ชูร่า - อ่าว! ยังอุตส่าห์เหลือรอดกันมาอีกหรอ?!

ราดาแมนทีส - พูดแบบนี้แกหมายความว่ายังไงวะ?

ไออาคอส - นี่แกแช่งให้พวกฉันกลับยมโลกใช่ไหม? ไอ้แพะทะเล!!

ชูร่า - แหม... ก็ฉันรอแทบแย่แหน่ะนึกว่าต้องรอเก้อซะแล้ว มาๆๆๆๆ มาเล่นเกมกันดีกว่าน่าอย่าทำหน้าเครียดกันแบบนั้นสิ

มีนอส - บ้าน่า!! จะไม่ให้เครียดได้ยังไงกัน? ดูเกมพวกแกแต่ละวิหารสิ...

ราดาแมนทีส - แกกะจะฆ่าพวกเราสเปคเตอร์ทางอ้อมใช่ไหมเนี้ย?!

ชูร่า - แค่เกมน่า... อย่าเครียดๆ

ไออาคอส - แกจะเล่นอะไรอีกวะ?

ชูร่า - ก็ทาวเวอร์ไง เคยเล่นกันมะ?

มีนอส - ที่ให้คนขึ้นไปนั่งบนเครื่อง แล้วก็ค่อยๆ เลื่อนขึ้นด้านบนก่อนจะปล่อยให้ตกลงมาใช่มะ?

ชูร่า - ถูกต้อง!! เกมนี้ฉันใช้เวลาคิดตั้งเกือบอาทิตย์เลยนะ ตอนแรกคิดว่าจะไม่เหลือพวกสเปคเตอร์มาถึงวิหารแล้ว นั่งรอตั้งนาน... แบบนี้ต้องแถมรอบพิเศษกันซะหน่อย

ราดาแมนทีส - รอบพิเศษอะไร? ไหนหล่ะไอ้เครื่องเล่นนั่น? (เริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี)

ชูร่า - ก็ฉันนี่ไงเครื่อง

เหล่าสเปคเตอร์ - ??

ชูร่า - งงกันอีกหล่ะสิ? มาๆ เดี๋ยวฉันจะสาธิตให้ดู

ว่าแล้วชูร่าก็เดินไปที่สเปคเตอร์กล้าตายตัวที่ 4 ก่อนจะลากมันออกมาแล้วสาธิตให้คนอื่นๆ ดูถึงวิธีการเล่น...

จัมปิ้ง สโตร์น!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ผลั่ก!!

ร่างของสเปคเตอร์กล้าตายตัวที่ 4 ลอยสูงขึ้นไปก่อนหัวจะปักอยู่คาผนังด้านบนของวิหาร...

ชูร่า - บ้าน่า... ปกติมันต้องลงมาไม่ใช่หรอ? อ้อ... ลืมไปเลยว่ามันต้องไปเล่นข้างนอก

หัวทะลุคาผนังวิหารด้านบน 1 ศพ ลอยกลับยมโลก 3 ศพ หัวทิ่มพื้นวิหารไม่ฟื้น 2 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 21 ตน

วิหารสิบเอ็ด (อควอเรียส) สเก็ตน้ำแข็ง

ราดาแมนทีส - บ้าน่า! นี่มันอะไรกัน?!!!

เหล่าสเปคเตอร์ต่างยืนอึ้งอยู่หน้าวิหารอควอเรีสซึ่งบัดนี้เต็มไปด้วยน้ำแข็งใสปิ้ง! ราดาแมนทีสได้แต่ยืนอ้าปากค้างโดยมีมีนอสยืนตัวนิ่งอยู่ข้างๆ

คามิว - มัวแต่ยืนอึ้งกันอยู่ได้ รีบๆ ใส่รองเท้าสเก็ตแล้วก็มาเล่นสิ พวกนายต้องแล่นผ่านวิหารฉันโดยใช้รองเท้าสเก็ตนั่นเพื่อผ่านไปยังวิหารต่อไป

ไออาคอส - นายเคยเล่นสเก็ตน้ำแข็งไหม? ราดาแมนทีส?

ราดาแมนทีส - ที่ฉันจำได้ครั้งสุดท้าย... ฉันเคยว่ายลาวาเล่น

ไออาคอส - ........ (มันเกี่ยวกันไหมนั่น?)

ราดาแมนทีส - แล้วนายหล่ะเคยเล่นสเก็ตน้ำแข็งไหม? มีนอ...

หายไปแล้ว...

ราดาแมนทีสและไออาคอสหันมองซ้ายขวาเพื่อหาตัวมีนอส แต่ทว่า...

มีนอส - ล้า~ ลั่นลันล้าล่าล้า~~

มีนอส... กำลังเล่นสเก็ตน้ำแข็ง... ด้วยท่วงท่า... อันงดงาม... ไม่ผิดไปจาก... บัลเลย์...

ราดา&ไออาคอส - =[]=

มีนอส - อ่าว... ไม่ลงมาเล่นสเก็ตหรอ? ไม่งั้นผ่านไปวิหารต่อไปไม่ได้ไม่รู้ด้วยนะ

ราดาแมนทีส - ฉัน... เล่นไม่เป็น

ไออาคอส - ฉัน... ลื่นไม่เป็น

ราดาแมนทีส - มันต่างจากเล่นไม่เป็นตรงไหนวะ? ไอ้ไออาคอส??

ไออาคอส - ตรงที่... เล่น กับ ลื่น เขียนไม่เหมือนกัน...

ราดาแมนทีส - ปัญญาอ่อนนะแก...

มีนอส - พวกนายเล่นไม่เป็นงั้นหรอ?

ราดาแมนทีส - อืม

มีนอส - ถ้างั้น... เดี๋ยวฉันช่วยเอง... คอสมิก มาริโอเนชั่น!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

และแล้ว... มีนอสก็ใช่คอสมิก มาริโอเนชั่น บังคับราดาแมนทิสและไออาคอสให้เล่นสเก็ตตามแบบฉบับของตัวเอง... (เน้นนะว่า... ตัวเอง!!)

ไออาคอส (โดนมีนอสบังคับ)... ท่าระบำอีแร้ง 3 รอบ... (ถ้านึกไม่ออก ให้นึกท่าของเฮียวกะเวลาใช้ไดมอนดัสแล้วเพิ่มสเต็ปหมุนตัว)

ไออาคอส - (บ้าน่า! ฉันเป็นนกการูด้านะเฟร้ย!!!)

ราดาแมนทีส (โดนมีนอสบังคับ)... ท่าแมงดาสยายปีก 5 รอบ (ท่ากระโดดกางแขนกางขาถ้านึกไม่ออกให้นึกภาพซากะภาคตะลุย 12 วิหารที่กระโดดมาขวางเซย่าตอนเซย่าคลานขึ้นบันได)

ราดาแมนทีส - (บ้าน่า!! ฉันเป็นไวเวิร์นนะไม่ใช่แมงดา!!!)

ส่วนมีนอส... เล่นสเก็ตไปบังคับไออาคอสกับราดาแมงทีสไปอย่างสนุกสนาน ส่วนเหล่าสเปคเตอร์คนอื่นๆ..............

ลื่นหัวชนน้ำแข็งตาย 3 ศพ ขำท่าเล่นสเก็ตของสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรก (หรือท่าพิฆาตสเปคเตอร์) ตาย 6 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 12 ตน

วิหารสิบสอง (พริ้นเซส) ชมทุ่งกุหลาบ

ราดาแมนทีส - ฉันจะไม่มีวันเล่นสเก็ตน้ำแข็งอีกต่อไปแล้ว! (ถ้าคาน่อนรู้ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?)

มีนอส - ก็ไว้ที่เดิมนั่นแหล่ะ

ราดาแมนทีส - ปัญญาอ่อนอีกคนละมีนอส!! เพราะแกคนเดียว ศักดิ์ศรีของผู้ยิ่งใหญ่แห่งนรกของฉันป่นปี้หมด!!

ไออาคอส - ฉันจะต้องฝึกเล่นสเก็ตน้ำแข็งให้เก่งกว่านี้ให้ได้!

มีนอส - ให้ฉันช่วยฝึกให้เอาไหม?

ไออาคอส - ไม่ต้องเลยไอ้โรคจิต!!!

ฟิ้ว~

ราดาแมนทีส - เฮ้ กลิ่นอะไรหน่ะ?

ไออาคอส - ฉุนชะมัดเลย... กลิ่นมันมาจากวิหารนั่น!

มีนอส - วิหารพริ้นเซส วิหารสุดท้ายของแซงทัวรี่

ไออาคอส - ถ้างั้นพวกเราก็รอดแล้วใช่ไหม?!! (ดีใจเต็มที่)

มีนอส - ถ้าผ่านได้ก็คงจะจบแล้วหล่ะ

ราดาแมนทีส - งั้นจะรออะไรอยู่อีกหล่ะ? รีบไปกันเลยดีกว่า!!

อุ๊บ!!

กลิ่นของอะไรบางอย่างที่ลอยออกมาทำเอาเหล่าสเปคเตอร์ถึงกับหมดแรงเอาดื้อๆ แต่เมื่อผ่านเข้าประตูหน้าวิหารไปพวกเหล่าสเปคเตอร์ก็ถึงกับอึ้ง!! เมื่อภายในวิหารนั้นเต็มไปด้วย... กุหลาบ!

อโฟดิเท - (กระแดะเสียงสุดชีวิต) ต๊าย~ มากันแล้วหรอยะ? แหมๆ อึดกันไม่ใช่เล่นเลยนะถึงรอดมาได้ถึงนี้หน่ะ แต่เอาเถอะเพื่อเป็นการเติมพลังให้กับชีวิต มาชื่นชมเหล่าลูกๆ ของฉันดีกว่านะ!

ไออาคอส - (ฉุนชะมัดเลย...)

ราดาแมนทีส - (ฉันว่าลดพลังชีวิตมากกว่าเติมพลังชีวิต)

มีนอส - (ฉันก็ว่ายังงั้นแหล่ะ)

อโฟดิเท - อ้อ! ลืมบอกไปอีกอย่าง ระวังปิรันย่าโรสไว้ให้ดีๆ ก็แล้วกันนะ ลูกพวกนี้ของฉันหน่ะเขากัดคนได้ด้วย...

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มีนอส - ท่าทาง... มันจะช้าไปแล้ว...

สเปคเตอร์ตัวประกอบ - มันแทะเท้าฉ้านนนนนนนนน หนอย! ไม่รู้จักสเปคเตอร์เสียแล้ว!!

อโฟดิเท - แกจะทำอะไรลูกฉันยะ?! บลัดดี้โรส!!!

อ๊ากกกกกกกกกกกก ไม่น้า!!!!

ไออาคอส - รีบไปเหอะ ก่อนพวกเราจะได้กลายเป็นปุ๋ยถวายให้ลูกของนังปลากระดี๋นั่น

ราดาแมนทีส - ฉันก็ว่างั้น ไอ้กุหลาบบ้านี่มันเริ่มกัดหางฉันแล้ว!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ปิรันย่าโรสแทะ 6 ศพ โดนบลัดดี้โรสตาย 3 ศพ เหลือสเปคเตอร์รอดชีวิต 3 ตน...

วิหารเคียวโก ท่องทางช้างเผือก

มีนอส - นี่เราเหลือกันอยู่แค่ 3 คนหรือนี่?

ราดาแมนทีส - โอ้ ชีวิตที่ช่างแสนมีค่า... ฉันเพิ่งรู้ซึ้งถึงชีวิตก็วันนี้แหล่ะ

ไออาคอส - เน่าไปละไอ้ราดาแมนทีส ว่าแต่พวกเราจะกลับยมโลกกันยังไงหล่ะเนี้ย?

มีนอส - สงสัยต้องให้อาเทน่าพากลับหล่ะมั้ง? (ให้ย้อนกลับไปทีละวิหาร (นรกนั่น) ไม่เอาเด็ดขาด)

ไออาคอส - อาเทน่า? งั้นพวกเราก็ต้องผ่านวิหารเคียวโกอีกวิหารสินะถึงจะไปหาอาเทน่าได้

ซากะ - ถูกแล้ว! แต่ไม่รู้ว่าพวกนายจะผ่านวิหารฉันไปได้รึเปล่า?

มีนอส - บ้าน่า!! แกพูดยังกับแกจะฆ่าพวกเรายังงั้นแหล่ะ

ราดาแมนทีส - ใช่ๆ นี่พวกเรามาเล่นสวนสนุกแซงทัวรี่แลนด์นะเฟร้ย ไม่ได้มาบุกวิหารแซงทัวรี่หรือมาฆ่าโกลเซนต์

ซากะ - พวกนายไม่รู้หรอ? ว่าท่านอาเทน่าให้เปลี่ยน 12 วิหารเป็นแซงทัวรี่แลนด์เพราะอะไร?

ไออาคอส - ก็แล้วมันเพราะอะไรหล่ะเฟร้ย?!!

ซากะ - หึหึ... ก็เพราะจะได้ลอบฆ่าพวกนายผ่านทางเกมยังไงหล่ะ...

มีนอส - บ้าน่า!! มิน่าหล่ะพวกเราถึงได้ตายกันระเนระนาดอย่างไร้เหตุผลมากขนาดนั้น

ไออาคอส - ที่แท้! พวกแกมีแผนยังงี้เองหรอ!!!

ราดาแมนทีส - หนอย... คิดหรอว่าคนอย่างราดาแมนทีสจะหลงกลพวกแก! ไม่มีทางซะหล่ะ!!

(มีนอส - แล้วใครกันที่นั่งเล่นของเล่นที่วิหารเจมินี่เพลินจนไม่ยอมกลับ? นี่ถ้าไม่ลากมันมามันคงจะติดอยู่ในโลกต่างมิติไม่ได้กลับมายืนอยู่ตรงนี้แน่ๆ)

ซากะ - ไหนๆ พวกแกก็อุตส่าห์รอดมายังวิหารสุดท้ายแล้ว ถ้างั้นฉันก็จะช่วยทำให้พวกแกสนุกขึ้นอีกสักหน่อยก็แล้วกัน...

ไออาคอส - แก... แกจะทำอะไร?!!

ซากะ - ฉันก็จะพาพวกแกไปท่องทางช้างเผือกยังไงหล่ะ!

มีนอส - ท่องทางช้างเผือกยังงั้นหรอ?

ราดาแมนทีส - แล้วจะไปยังไง? (ท่านพี่ของที่รัก)

ซากะ - (ใครพี่แก?) หึหึ... จงดูดาวในทางช้างเผือกที่ส่องประกายแล้วก็ตายไปซะ!! กาแล็กเซี่ยน เอ็กซ์โพชั่น!!

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โดนส่งไปยังกาแล็กซี่ 3 ศพ ไม่มีสเปคเตอร์ผู้รอดชีวิตกลับออกมาจากแซงทัวรี่แลนด์...

ตัดไปทางยมโลก...

แพนโดร่า - เป็นยังไงบ้าง? จะเปิดสวนสนุกเมื่อไหร่หรอ?

(อาเทน่า - ก็คงจะเร็วๆ นี้แหล่ะ ดีนะที่ได้พวกสเปคเตอร์ในยมโลกมาช่วยทดลองเล่นให้)

แพนโดร่า - ดีจังเลย! ว่าแต่ว่าน่าจะขอความเห็นจากพวกอื่นบ้างนะ จะได้ปรับปรุงแซงทัวรี่แลนด์ให้สนุกกว่าเดิมไง

(อาเทน่า - ก็ว่าจะโทรไปหาฮิวด้ายืมพวกก็อดวอริเออร์มาทดลองเล่นเหมือนกันแหล่ะ)

แพนโดร่า - ถ้ายังงั้นโทรไปหาโปเซดอนยืมตัวพวกมาริเนอร์กับขุนพลแห่ง 9 เสาสมุทรมาทดลองเล่นด้วยสิ อ้อ! ยังมีฮิวปุโนสกับทานาโทสด้วยนะ!!

(อาเทน่า - โอเช! ถ้ายังงั้นเดี๋ยวโทรเลยดีกว่า)

แพนโดร่า - ถ้างั้นขอให้เปิดสวนสนุกเร็วๆ นะ เดี๋ยวจะให้พวกสเปคเตอร์ไปอุดหนุนก่อนเป็นพวกแรกเลย!!

(คนเขียน - แกยังเหลือสเปคเตอร์ให้ไปอุดหนุนอีกหรอ?)

ฟิคเซนต์เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... ห้ามเชื่อแพนด้าโดยเด็ดขาด...!!

2006/Oct/07

Fanfic : เกมไพ่อันตราย [ภาคจบ]

ผู้เขียน : มาโอ จิ้งจอกทมิฬ (เวอร์โก้ ชากะ)

ผู้จุดประกายความคิด : sizerhunter (แอเรียส มู)

อาตมาไปนอนได้รึยัง?

คำถามจากชากะดังขึ้นเมื่อเกมที่ 2 เพิ่งผ่านพ้นไป ชากะขยับริมฝีปากหาวเบาๆ ก่อนจะหันชำเลืองมองนาฬิกาที่ประดับแขวนอยู่ภายในวิหาร

2 : 03 am.

ตี 2 กว่าแล้ว... ง่วง...

ไม่ได้เฟร้ยไอ้ชากะ ห้ามนอนๆๆๆๆ คำสั่งจากเคียวโกสง่าดังขึ้นพร้อมกับไพ่ที่ถูกแจกออกไปอีกรอบ

แต่อาตมาง่วงนอนแล้วนะ

ความจริงก็แค่กลัวถูกจับเป็นอุเคะ เพราะดูแต่ละรอบแล้ว... น่ากลัวเหลือหลาย ยิ่งถ้าเซะเมะเป็นเคียวโกด้วยแล้ว... ไม่อยากจะคิดเลย...

แต่มันตี 2 กว่าแล้วนะ พรุ่งนี้อาตมาต้องรีบตื่นเพื่อไปเผยแพร่ธรรมแต่เช้า ชากะยังหาข้อแก้ตัว

ไม่ได้เฟร้ยไอ้ช่า!! มาเล่นเลย วันนี้โต้รุ่งห้ามนอนๆๆๆ มูออกคำสั่ง ไม่งั้นฉันจะให้ไอ้เคียวโกจับแกปล้ำตรงนี้เลย!!

ชื่อเคียวโกที่ดังมาทำเอาชากะต้องจำใจลุกขึ้นไปเล่น

ตานี้ตาสุดท้ายได้ไหม? ก็ยังอยากจะต่อรอง

ไม่ได้ๆ โต้รุ่งๆ ไอ้แกะยังไม่เลิกล้มความคิด

ชากะจึงไม่มีทางเลือกต้องจำใจเล่นต่อไป...

การเล่นดำเนินไปท่ามกลางความเงียบ + ง่วง แต่สงสัยว่าจะเป็นแค่ชากะคนเดียวซะหล่ะมั้ง? เพราะว่าดูท่าทางของแต่ละคนแล้ว...

ไอ้มิโร่... มันยังทำสีหน้ามองหาโจกเกอร์อยู่ตลอดเวลา (สงสัยจะติดใจจากรอบที่แล้ว)

มิวมิว... ไม่ได้สนใจหรือคิดระวังตัวเลยแม้แต่นิดเดียว (แถมวางยาได้ง่ายอีกต่างหาก)

มู... มันก็ยังคงเลือกไพ่ไปมาๆ (ชะรอว่าโจกเกอร์อาจจะอยู่ที่มัน)

สง่า... เล่นต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้กังวลอะไรสักนิด (สงสัยจะเชื่อในดวงตัวเองจัด)

และ... เมื่อชากะหยิบไพ่ต่อมาจากสง่า... ไพ่ในมือที่เห็นก็ไม่ได้ทำให้ชากะผู้นี้สะดุ้งสะเทือนเลยแม้แต่น้อยแม้ว่ามันจะเป็น... โจกเกอร์!

สับๆๆๆๆๆ ตามแบบฉบับของชากะ... ต่อให้มีโจกเกอร์ก็จะสับไพ่ หรือต่อให้ไม่มีโจกเกอร์ มันก็สับไพ่... สับแม่งทุกรอบ!

คามิว ตาแก

มิวมิวหันมาพร้อมกับหยิบไพ่ใบริมสุดที่มีโจกเกอร์อย่างไม่ได้นึกระวังตัว... ชากะก็ยังคงทำสีหน้านิ่งอยู่เช่นเคย

โชคดีที่มิวมิวเป็นคนจับเพราะมันจะจับไพ่ใบริมสุดด้านขวาตลอด... วางยาง่ายมากๆ

คามิวถึงกับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นไพ่ในมือพร้อมกับหันมายิ้มอาฆาตให้ชากะพอประมาณ ทำให้ทั้งวงไพ่คาดเดากันได้ทันทีว่าโจกเกอร์อยู่ที่ใคร... (หัดเก็บสีหน้าท่าทางบ้างนะมิวมิว)

โจกเกอร์อยู่ที่แกแล้วหรอคามิว?!! มูถามพร้อมกับสีหน้าถอดสีเล็กน้อย (ตรูไม่อยากเป็นอุเคะนะโว๊ย)

เออดิ!! ไอ้ช่าแม่งทำหน้านิ่งนักนะแก!!!

หน้าไม่นิ่งแล้วแกจะจับได้โจกเกอร์หรอ?...

อ่าว อยู่ที่คามิวเรอะ? สง่าถามพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นึกว่าวนไปไกลแล้วซะอีก

ตกลงว่าแกเป็นคนปล่อยโจกเกอร์มาใช่ไหมไอ้สง่า!! มูถาม

อืม

คำเดียวสั้นๆ ง่ายๆ และได้ใจความ... เจ้ามูถึงกับเอามือปาดเหงื่อเล็กน้อยก่อนจะเริ่มใช้พลังเทคิเนซิสมองลายไพ่...

ชึบ!!!

ดาอะชิเมต้า!! โคโคโรโดโคสึโม...

ย้ายที่เร็วดีนะ สง่าพูดอย่างไม่ใส่ใจ เพราะไพ่ในมือเหลือแค่ 2 ใบเท่านั้น... ถ้าจับได้คู่แล้วไอ้ช่าจับไปอีกใบ ตรูก็ได้เป็นเซะเมะ!

สง่า... มิโร่เรียกพร้อมกับยื่นไพ่ในมือให้จับ... นี่มันเอาโจกเกอร์มาจากไอ้มูตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย? เร็วชิบ!!

ดาอะชิเมต้า!! โคโคโรโดโคสึโม...

โอ้!! มันย้ายที่ได้รวดเร็วเหลือเกิน... ไอ้ช่า! ขวาตายซ้ายสลบ

งั้นเอาตรงกลาง

ชึบ!!!

คู่ 2

หมดแล้ว...

เฮ้ย!!!!

เอาหล่ะสิ... ตานี้ชากะได้เป็นเซะเมะ... แล้วใครจะได้เป็นอุเคะ...

ยังไม่ทันที่สง่าจะได้เรียกสติตัวเองกลับมาจากความตะลึง ชากะมันก็คว้าหมอนแล้วก็... นอน...

J กับ 9 อยู่ที่ใครวะ? มูตะโกนถาม

อยู่ที่กรูนี่ มี J กับตัวคล้ายๆ J สง่าบอก อยากได้ตัวไหนหล่ะ?

มิวมิว ตาต่อไปจับมาให้ทีดิ มูบอกอย่างฝากฝัง ฉันยังไม่อยากโดนไอ้พระหื่นมันจับกดนะเฟร้ย

แกนี่สั่งเหมือนฉันจะจับได้เลยไอ้แกะ

พรึ่บ!

ดาอะชิเมต้า!! โคโคโรโดโคสึโม...

หึหึ สง่าหัวเราะในลำคอ วางยาคามิวนี่มันง่ายจริงๆ

มีตัวคล้าย J แกจะเอาไปก่อนไหม คามิวถามพร้อมกับยิ้ม

ไม่เอาเฟร้ย!!

พรึ่บ!!

ดาอะชิเมต้า!! โคโคโรโดโคสึโม...

แอ๊!!! มาทำไมวะ? ไม่อยากได้ซะหน่อย!!!

ใบไหนดีวะ?... มิโร่เริ่มลุ้นระทึก เคยแต่เป็นเซะเมะไม่เคยเป็นอุเคะใคร (นอกจากมิวมิว)

จับ J มาให้ได้นะมิโร่ สง่าสั่ง

แล้วมิโร่มันก็จับได้ J มาจิงๆ...

เอามา!!

พรึ่บ!!

คู่ J

อ่ะคามิว! สง่ายื่นไพ่อีก 1 ใบที่เหลือส่งให้ก่อนเสียงโวยวายของไอ้แกะมูจะดังมา

เฮ้ย!! แกขี้โกงอ่ะสง่า

โกงตรงไหนว่ามาดิ

ก็ไอ้มิโร่มันยังไม่สับไพ่เลยอ่ะ แกะน้อยยังโวยวายต่ออย่างไม่ยอมแพ้

ไมหล่ะ ยังไงกรูก็รอดแล้วเฟร้ย!! ไอ้สง่าพูดพร้อมกับอมยิ้ม โดยที่มิโร่ก็ได้แต่กระพริบตาปริบๆ... แบบว่าพอสง่ามันเห็นไพ่มันก็กระชากไปเลย...

อ่ะไอ้แกะ จับไปดิ!

โกงอ่ะไอ้สง่า แกะมูบ่นๆ แต่มือก็เอื้อมไปหยิบไพ่มาจากคามิว

เหลือแมงป่องกับแกะ แกอยากได้ตัวไหนวะไอ้ช่า? สง่าหันไปถามคนที่ (แกล้ง) หลับ

เป็นไปได้อาตมาขอแกะ

เฮ้ย!! คามิวหมดแล้วหรอ?!!!

น่าน! ความรู้สึกช้าอีกนะไอ้แกะ

เด๋วแปบนะ ล็อควิหารก่อน! ว่าแล้วสง่าก็เดินดุ่ยๆ ไปจัดการลงกลอนหน้าวิหารเรียบร้อย ชนิดที่ว่าถ้าจะออกคงใช้เวลาถอดกลอนมากหน่อย ส่วนมิวมิว มันก็เตรียมถือกล้องในมือพร้อมถ่าย... และชากะ... นอน...

ตามิโร่จับ... ตึก ตัก! ตึก ตัก! ตึก ตัก!!

พรึ่บ!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

จะหนีไปไหนไอ้แกะ?!!! สง่าคว้าล็อคตัวไว้ทันทีเมื่อคนได้โจกเกอร์เตรียมวิ่งหนีออกนอนวิหาร

มาๆ คามิวเอากล้องมา มิโร่คว้ากล้องอีตัวเตรียมถ่ายเต็มที่

เฮ้ย!! อย่านะเว้ย!! มูเริ่มร้องขอความเห็นใจ แต่ดูท่าแล้วจะเปล่าประโยชน์ (มากๆ)

ครึก ครึก...

เสียงอะไรวะ?

มูเริ่มรู้สึกแปลกๆ อย่างเห็นได้ชัดก่อนจะหันเหลือบไปและเห็น... ไอ้ชากะ!!!!

ชากะที่ยืนรออยู่บนเตียงพร้อมกับใจจดใจจ่อแกะสายลูกประคำที่พันกันยุ่งเหยิงก่อนจะหันมากวักมือเรียกเจ้าแกะ (ตัวเคราะห์ร้าย) ที่ยืนโดนสง่าล็อคคออยู่หน้าประตูวิหาร

มาไอ้ช่า เด๋วฉันช่วย สง่าพูดพลางลากไอ้แกะไปบนที่นอน

เด๋วดิ!!! แกง่วงนอนไม่ใช่หรอไอ้ช่า!!

ก็เสร็จสิ้นตานี้อาตมาก็ได้นอนแล้วไม่ใช่หรอ? ชากะพูดพลางหัวเราะในลำคอ

เฮ้ย!! อย่านะ... ตรูโดนมาแล้วรอบนึงนะ

น่ามู รอบสุดท้าย สง่าพยายามพูดปลอบใจ (หรอ?)

พลัก!

ทันทีที่ร่างของแกะมูล้มตัวนอนบนเตียงชากะก็ไม่รอช้าขึ้นคร่อมทันที!!!

เฮ้ย!! อย่านะไอ้ช่า!!!

มูน้อยพยายามดิ้นๆ แต่ก็ดิ้นไม่หลุด

อย่าดิ้นสิมู เดี๋ยวสายประคำก็บาดข้อมือเอาหรอก ชากะพูดด้วยความเป็นห่วง แต่มือกลับจับล็อคแขนมูไว้พร้อมกับเอาสายประคำพันๆ ข้อมือ

ส่วนสง่าก็จับกดขาไอ้แกะเพื่อไม่ให้ดิ้นพร้อมกับแสงแฟรตจากกล้องถ่ายรูปที่สว่างวาบเป็นระยะๆ

แกง่วงนอนไม่ใช่หรอชากะ

ก็อาตมาบอกให้เลิกตั้งแต่แรกทำไมไม่ยอมเลิกหล่ะ? ว่าพลางมือก็เชิดคางแกะน้อยขึ้นพร้อมกับดวงตาสีฟ้าใสที่บ่งบอกถึงความหื่นแสนหื่นของไอ้พระบ้า (เมื่อดูจากมุมมองของแกะมู)

แชะ แชะ!

น่า ไอ้แกะ แปบเดียวก็เสร็จแล้ว สง่าพูดปลอบ

ไม่เอานะชากะ...

ทำไมหล่ะมู? เราเป็นคู่ Y กันไม่ใช่หรอ?

แต่แกง่วงไม่ใช่หรอ...

ก็จัดกดนายเสร็จอาตมาก็ได้นอนแล้ว ดังนั้นยอมเสียดีๆ...

ไม่อ้าววววววววววววววววววววววววววววววว

หลังจาก 1 นาทีผ่านไป... (ปกติ 30 วิไม่ใช่หรอ?) ชากะก็ค่อยๆ ลงมาจากเตียงพร้อมกับบอกลาเคียวโกเพื่อกลับวิหารโดยมีร่างของแกะน้อยนอนคอพับหมดแรงอยู่บนเตียง...

ดิ้นมากไปหน่อย... เหนื่อย...

ได้ช็อคเด็ดพอดีเลยแฮะ มิโร่มองภาพในกล้องที่ชากะจับมูเชิดคางขึ้นด้วยความพอใจ เดี๋ยวเอารูปไปล้างตอนเช้านะ

ว่าแล้วมันก็วิ่งๆ ออกไปจากวิหารท่านสง่าพร้อมกับคามิว

อ่าวไอ้แกะ แกไม่กลับวิหารหรอ? หรือจะนอนกับฉันคืนนี้? สง่าถามด้วยน้ำเสียงหื่นกามสุดๆ

อย่านะเฟร้ย!!!

แวบ!!!

มันเทเลพอตหนีจนได้...

เฮ้อ... ไว้พรุ่งนี้ค่อยเรียกพวกมันมาเล่นกันต่อ

และแล้ว... ค่ำคืนแห่งแซงทัวรี่ที่แสนสงบสุขก็กลับมาอีกครั้งพร้อมกับความสบายใจ (ของสง่า) ความพอใจ (ของชากะ) ความสนุก (ของมิโร่และคามิว) และ... ความเศร้าเสียใจ... (ของแกะน้อย)

ถ้ามีโอกาส... อีกไม่นาน อีกไม่นาน... เราคงจะได้มาเล่นกันต่อ... กับเกมไพ่ที่แสนอันตราย...

2006/Sep/24

ผู้เขียน : มาโอ จิ้งจอกทมิฬ (เวอร์โก้ ชากะ)

ผู้จุดประกายความคิด : sizerhunter (เอเรียส มู)

หลังจากที่ (ไอ้) แกะบ้าถูกท่านเคียวโก (สง่า) ข่มขืน เอ๊ย!! หอมแก้มเป็นที่เรียบร้อย (พร้อมถ่ายรูปแปะประจาน) เพียงเวลาแค่ไม่กี่นาทีก็เข้าสู่ช่วงเกมไพ่อันตรายรอบที่ 2... แจกไพ่โดย เวอร์โก้ ชากะ


(มู แน่ใจนะว่ามันเป็นพระ?)


<<รอบ 2>>


ฉันเหลือ 6 ใบ สง่าพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะหึหึในลำคออย่างสบายอารมณ์ (รอบนี้ตรูต้องได้เป็นเซะเมะอีกแน่ๆ เลย)


อาตมาเหลือ 4 ใบ


แน่ใจนะว่าแกเป็นพระ?...


สายตาของเหล่า Gold Saint หันมองที่ชากะเป็นตาเดียวอย่างไม่ได้นัดหมาย ทำไมไอ้พระถือศีลมันถึงทำตัวผิดศีลเองแบบนี้ฟระ? แน่ใจนะว่ามันคือบุรุษผู้ใกล้เคียงพระเจ้า?!!


หึหึหึ


เสียงหัวเราะของใครบางคนดังลอดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ (จากความตกตะลึง) รังสีม่วงอัมหื่นของใครบางคนแผ่กระจายสุดคอสโม เล่นเอาเคียวโกสง่าถึงกับสะดุ้งเฮือก!


ใครวะ?


ฉันเหลือ... 1 ใบ...


อ๊า!!! ไอ้มิวมิว!!


สายตาของชายหนุ่มทั้งวงไพ่หันมองคามิวด้วยความตะลึงสุดคอสโม! อย่างไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่ทำตัวเป็นอุเคะตลอดเวลา แถม (แอบ) ใส่กระโปรงตลอดวันอย่างคามิวจะเปลี่ยนสถานะเป็นเซะเมะได้เพราะกติกาของเกม!!


หึหึ คราวนี้แหล่ะฉันจะได้เป็นเซะเมะบ้าง!! หลังจากที่ต้องทนเป็นอุเคะมาตลอดตั้งแต่ภาคเปิดตัวยันภาคอวสาน!!! จบแล้วจบอีกตรูก็ไม่เคยได้เป็นเซะเมะกับเขาเสียที คราวนี้แหล่ะ... ในที่สุดช่วงเวลาแห่งการแก้แค้นก็มาถึง!


คำพร่ำบ่นนานาสารพัดของคามิวทำเอาทุกคนถึงกับหันเหลือบมองด้วยสายตาอย่างไม่น่าไว้วางใจ...


มันจะแก้แค้นใครวะ?...


ในที่สุดมิวมิวก็ไพ่หมดเป็นคนแรก... รอบนี้รู้สึกว่ามิวมิวจะดวงขึ้นชอบกล...


เย้! ฉันได้เป็นเซะเมะ


หน้าอย่างแกเป็นเซะเมะ... ถ้างั้นทั้งแซงนี้ก็คงจะหาอุเคะให้แกไม่ได้แน่ๆ...


ดาอะชิเมต้า...!! โคโคโรโดโคสึโม!!


เพลงชาติแซงทัวรี่ขึ้นในทันใด... มูได้แต่ยกแขนค้างนิ่งเนื่องจากไอ้ไพ่ใบที่หยิบมาจากมิโร่นั้นจะเป็นไพ่อะไรได้ถ้าไม่ใช่... โจกเกอร์!!


ชากะ... นายรักฉันไหม? มูเริ่มส่งเสียงหวานหยดย้อยอย่างน่าสงสัย จับโจกเกอร์ไปทีดิ...


ไพ่ใบหนึ่งสูงโด่งขึ้นมาจากบรรดาไพ่ในมือทั้งหมด ชากะได้เพียงแค่ถอนหายในเฮือกน้อยๆ ก่อนจะหยิบไพ่ใบที่โด่งที่สุดขึ้นมา...


แอ๊!!! ทำไมแกหยิบไพ่ใบนั้นหล่ะ? ปกติแกต้องหยิบอีกใบที่อยู่ใกล้ๆ ใบนั้นไม่ใช่หร้อ...!!


ก็ฉันรักนายไง เพียงแต่แค่ไม่แสดงออก ชากะพูดพร้อมกับขยับยิ้มน้อยๆ ทำเอาเจ้าแกะมูอยากจะกระโดดถีบคนที่รักตนเองในทันใด!


มิโร่หยิบไพ่ในมือชากะอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อนหากแต่คนที่มีไพ่โจกเกอร์อยู่ในมือนี่สิกลับทำหน้าเศร้าส่งสายตาให้คนข้างๆ ทุกระยะๆ


เฮ้ยไอ้มู ตาแกแล้วจับไปใบหนึ่งดิ มิโร่เร่ง


แกมีไพ่อะไรอยู่ในมือมั่ง? มูถามพลางส่งเสียงแง่งๆ เข้าใส่ (หมานะนั่น)


มีแต่ตกขอบ


งั้นเอาใบไหนมาก็ได้ ยังไงก็ไม่มีตัวที่ตรูอยากได้อยู่แล้ว ไพ่ในมือของมูถูกสับไปมาอย่างรวดเร็วอีกครั้งพร้อมกับยื่นให้บุรุษหนุ่มตรงหน้า... ตานายแล้วชากะ เอาโจกเกอร์ไปไกลๆ ฉันที...


และแล้ว...


แปะ


ชากะมันก็ลง... คู่ 10


สรุปว่า... ไพ่ในมือมันหมดแล้วใช่ไหม?!!!


แล้ว... ก็เหลือแค่มูกับ... มิโร่...


(คนอ่าน มิโร่ๆๆๆๆๆๆ)


เจ้าแกะมูหันไปมองมิโร่พร้อมกับกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะมองไพ่ในมือตัวเองและหันไปมองไพ่ในมือของมิโร่ที่เหลืออยู่ 1 ใบ...


เหลือกันแค่ 2 คนอีกแล้ว...


ฉันต้องจับไพ่แกแทนชากะใช่ไหมเนี้ย? มิโร่เอ่ยถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจในกติกา


มูพยักหน้าปอยๆ พร้อมส่งสายตาปริบๆ ราวกับเป็นเชิงบ่งบอกว่า... จับโจกเกอร์ไปที... ใบบนนี่อ่ะ


คล้ายเหมือนมิโร่ได้รับสัญญาณ S.O.S จากมิวรึมันโง่เองก็มิอาจทราบได้... มิโร่หยิบไพ่โจกเกอร์ที่สูงโด่งไปอย่างจงใจ...?


ดาอะชิเมต้า...!! โคโคโรโดโคสึโม!!


เพลงชาติแซงทัวรี่ขึ้นอีกรอบ มูนั่งเต้นตัวสั่นพั่บๆ ด้วยความดีใจต่างจากมิโร่ที่นั่ง... นิ่ง... นิ่ง... และนิ่ง... (แกจะเป็นชากะเบอร์ 2 ใช่มะ?)


อืม ตาแกจับ


มูหลิ่วตาข้างหนึ่งแล้วมองไพ่ในมือมิโร่อย่างไม่ค่อยมั่นใจ... ไพ่หนึ่งถูกยกให้สูงขึ้นในขณะที่อีกใบอยู่ต่ำกว่า มันเหมือนจะจงใจให้จับ... หรือเปล่า?


แล้วไพ่ไหน? คือโจกเกอร์... ตรูจะได้ไม่จับ...


ว่าแล้วมูก็ตัดสินใจ... ดึง!!!


แปะ


เย้!!!


แต่ก่อนที่สง่าจะได้ทันเร่งให้มิโร่ไปนอนที่เตียง เจ้าตัวคนแพ้ก็เดินดุ่ยๆ ไปนอนนิ่งบนเตียงเองด้วยท่าทางนิ่งๆ และสงบจิตสงบใจอย่างเห็นได้ชัด...


ไอ้มิโร่... ติดเชื้อมาจากไอ้ชากะ... หรอ?!!


มา!! ในที่สุด... เวลาแห่งการแก้แค้นก็มาถึง ย๊าก!! คามิวกระโจนขึ้นบนที่นอนทันทีด้วยสีหน้าหื่นพิกล ส่วนมูกับสง่าก็แบ่งกล้องกันคนละตัวเตรียมถ่ายเต็มที่


เอาหล่ะ... คราวนี้เขาสลับตำแหน่งเซะเมะกับอุเคะกัน ท่าทางจะหนุกหนานน่าดู อิอิ


หากแต่ยังไม่ทันที่คามิวได้จะเริ่มบรรเลงบทเพลงแห่งการแก้แค้น สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!!


แอ๊!!!


ร่างของมิโร่พลิกกลับขึ้นมาด้านบนพร้อมกับขึ้นคร่อมร่างบางของคามิวอย่างที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว รอยแสยะยิ้มน้อยๆ บริเวณมุมปากทำเอาคนที่ได้ตำแหน่งเซะเมะ (เพราะกฎเกม) ต้องชะงักค้าง


ไอ้มิโร่มันมีแผนนี่หว่า!! ถึงว่าทำไมมันยอมง่ายจิง!


เมื่อกี้บอกว่าจะแก้แค้นอะไรหรอคามิว? มิโร่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหื่น


อ๊า!! ไอ้มิโร่!! ตรูเป็นเซะเมะแกนะเฟร้ย!! คามิวโวยวายอาละวาดและพยายามจะลุกขึ้นจาก ณ ตำแหน่งที่ถูกทำให้เป็นอุเคะ แต่ดูท่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมให้สับตำแหน่งง่ายๆ


ปล่อยนะเฟร้ยไอ้มิโร่!! ไอ้แมงป่องพิษหื่น!!


น่าๆ นายจะเป็นอุเคะหรือเซะเมะก็มีค่าเท่ากันนั่นแหล่ะ... ว่าแล้วไม่ต้องพูดพร่ำทำขนมปังให้เสียเวลา มิโร่ก็จัดการลงมือ (?) ซุกไซ้เข้าซอกคอของคามิวในทันทีพร้อมกับแสงแฟลตของกล้องถ่ายรูปที่ส่องสว่างเป็นระยะๆ และเสียงตะโกนของเซะเมะอย่างคามิวดังร้องระงมทั่ววิหารเคียวโก...


ไอ้บ้ามิโร่! คราวหน้าฉันต้องจับแกกดให้ได้เลยคอยดูเดะ!!


แล้วรอบหน้า... คุณคิดว่าใครจะได้เป็นคู่ต่อไป... หึหึ..